Tvxs Newsroom

52 εκ. ευρώ για την αλιεία σε άσχετες δραστηριότητες

Έκθεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατέθεσε το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» σχετικά με τη σκανδαλώδη διοχέτευση τουλάχιστον 52 εκατομμυρίων ευρώ που προορίζονταν για τη στήριξη της αλιείας σε άσχετες εμπορικές δραστηριότητες, σε μία περίοδο που πραγματοποιούνται κινητοποιήσεις.

«Κανένα από τα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί πρόσφατα δεν αποσκοπεί στην ανάκαμψη της αλιείας. Αντίθετα, η έμφαση δίνεται στον ψηφιακό έλεγχο και άλλα αντίστοιχα, χωρίς να συνοδεύεται από μέτρα προστασίας και ανάκαμψης των ιχθυαποθεμάτων ή ουσιαστικής στήριξης της αειφόρου αλιείας», αναφέρει το Αρχιπέλαγος.

Ζητείται από την EPPO να διερευνήσει, μεταξύ άλλων, αν τηρήθηκαν οι κανόνες της ΕΕ στην επιλογή, στον έλεγχο και στην υλοποίηση των έργων και αν ψευδείς δηλώσεις, συγκρούσεις συμφερόντων, κατάχρηση πόρων ή πολιτικές παρεμβάσεις οδήγησαν σε παράνομες εκταμιεύσεις.

Όπως αποκαλύπτει η έκθεση που κατατέθηκε από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μόνο κατά την προηγούμενη προγραμματική περίοδο, τουλάχιστον 52 εκατομμύρια ευρώ που προορίζονταν για τη στήριξη της βιωσιμότητας του αλιευτικού τομέα διοχετεύθηκαν στοχευμένα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης σε άσχετες εμπορικές δραστηριότητες, όπως καφετέριες, εστιατόρια, κτηνιατρεία, φυσικοθεραπευτήρια, κέντρα ξένων γλωσσών, γυμναστήρια, πετρόκτιστα καταλύματα πολυτελείας με πισίνες και πολλές άλλες δραστηριότητες.

Σύμφωνα με την έρευνα του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα στην οποία διαπιστώθηκε εκτροπή των πόρων από τον προβλεπόμενο σκοπό τους.

Η αρνητική πρωτιά της Ελλάδας

Η ανακοίνωση που εξέδωσε το Αρχιπέλαγος αναφέρει: «Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι η Ελλάδα έχει και άλλη μία αρνητική πρωτιά στην ΕΕ: της διαχρονική απαξίωση του αλιευτικού τομέα και κυρίως της παράκτιας αλιείας, όχι μόνο από καιροσκόπους πολιτικούς, αλλά ακόμη χειρότερα, από πολιτικούς που δεν έχουν καμία κατανόηση της αλιείας. Οι επί δεκαετίες λανθασμένες πολιτικές και η πλήρης απουσία μέτρων για την ανάκαμψη και στήριξη του κλάδου, έχουν συμβάλει στην εξάντληση των ιχθυαποθεμάτων και στην απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας, ιδίως σε δυσπρόσιτες περιοχές, όπου οι θέσεις που χάνονται δεν μπορούν πλέον να αντικατασταθούν, με αποτέλεσμα χιλιάδες οικογένειες να έχουν μείνει χωρίς απασχόληση και εισόδημα».

Με αφορμή τις κινητοποιήσεις των ψαράδων, το Αρχιπέλαγος προσθέτει: «Επικρατεί μεγάλη σύγχυση στα ΜΜΕ και στον δημόσιο διάλογο, καθώς, ενδεχομένως από άγνοια, συχνά εξισώνονται δύο πολύ διαφορετικές μορφές επαγγελματικής αλιείας: η μικρής κλίμακας παράκτια αλιεία και η βιομηχανικής κλίμακας (μέση) αλιεία. Για να γίνει κατανοητή η διαφορά στην αλιευτική τους ικανότητα, αρκεί να αναφέρουμε ότι η συνολική ετήσια ψαριά ενός παράκτιου σκάφους (που χρησιμοποιεί στατικά εργαλεία: π.χ. δίχτυα, παραγάδια), δεν προσεγγίζει καν την ποσότητα που αλιεύει μία μηχανότρατα σε μία μόνο ημέρα (με τα βαριά μεταλλικά συρόμενα αλιευτικά εργαλεία). Τα μικρά παράκτια σκάφη ψαρεύουν εδώ και αιώνες με παρόμοιες μεθόδους και αλιευτικά εργαλεία, στηρίζοντας τις νησιωτικές και παράκτιες κοινωνίες».

Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ πάντως, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων απάντησε ότι δεν έχει λάβει καμία καταγγελία για παρατυπίες ή κακοδιαχείριση. Επίσης διευκρίνισε ότι «είναι παραπληροφόρηση να πει κανείς ότι επειδή χρηματοδοτήθηκε ένα εστιατόριο ή ένα τουριστικό κατάλυμα είναι παράνομο ή παράτυπο».

Ο μηχανισμός «ψηφιακής παρακολούθησης» του Υπουργείου

Σήμερα, όπως υποστηρίζει το Αρχιπέλαγος, αυτός ο κλάδος ζωτικής σημασίας για την οικονομία, τη διατροφική επάρκεια και την κοινωνική συνοχή των παράκτιων και νησιωτικών κοινοτήτων έχει οδηγηθεί στην κατάρρευση. Σε όλη την Ελλάδα, τα μικρά αλιευτικά σκάφη λιγοστεύουν με δραματικό ρυθμό, ενώ ψαράδες κάθε ηλικίας εγκαταλείπουν το επάγγελμα ως μη βιώσιμο. Παράλληλα, περίπου 13.500 παραδοσιακά ξύλινα καΐκια οδηγήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια σε καταστροφή, μέσω των επιδοτούμενων προγραμμάτων διάλυσης, με ευτελή ποσά σε αντάλλαγμα. Παρ’ όλα αυτά, οι ψαράδες που δραστηριοποιούνται με τα 11.000 παράκτια σκάφη που απομένουν προσπαθούν ακόμη να παραμείνουν βιώσιμοι και να στηρίξουν τις οικογένειές τους, διάσπαρτοι κατά μήκος των χιλιάδων χιλιομέτρων της ελληνικής ακτογραμμής».

Για τον ψηφιακό μηχανισμό παρακολούθησης που θεσπίζει το Υπουργείο, η ανακοίνωση τονίζει: «Εν κατακλείδι, αν θέλουμε να μιλάμε για το μέλλον και τη βιωσιμότητα της αλιείας στην Ελλάδα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε τις χρόνιες παθογένειες που την οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση. Αντί να αντιμετωπιστούν τα τεράστια προβλήματα που έχει δημιουργήσει ή επιδεινώσει η ίδια η πολιτεία, και κυρίως οι πολιτικοί που έχουν αναλάβει τη διαχείρισή τους, αυτές τις μέρες παρουσιάζεται ως λύση η προμήθεια tablet και συσκευών παρακολούθησης για τους ψαράδες, ώστε να καταγράφουν ψηφιακά τα ολοένα λιγότερα αλιεύματά τους, ενώ δεν θεσπίζεται κανένα μέτρο για την ανάκαμψη των ιχθυαποθεμάτων και τη στήριξη της αλιείας.

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της παρέμβασης, προβλέπεται η εγκατάσταση συσκευών εντοπισμού και tablet σε 10.743 επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη, με υπέρογκη δημόσια δαπάνη ύψους 62,1 εκατομμυρίων ευρώ. Το Υπουργείο παρουσιάζει αυτόν τον ψηφιακό μηχανισμό παρακολούθησης ως μέτρο αποτελεσματικότερης προστασίας των ελληνικών θαλασσών. Όμως, το μόνο βέβαιο είναι τα κονδύλια για την αγορά αυτού του πανάκριβου εξοπλισμού ωφελούν τους προμηθευτές και τις προμήθειες που θα προκύψουν, καθώς και τα μελετητικά γραφεία, ενώ εξακολουθούμε να αδυνατούμε να κατανοήσουμε πώς θα συμβάλει στην ανάκαμψη της αλιείας».

Η λύση που προτείνει το Ινστιτούτο είναι «να αφήσουμε τα ψάρια και τα άλλα αλιευόμενα είδη να αναπαραχθούν, προστατεύοντας τις περιοχές και τις περιόδους αναπαραγωγής τους και απαγορεύοντας την αλίευσή τους σε μεγέθη μικρότερα από εκείνα στα οποία φτάνουν σε αναπαραγωγική ωριμότητα».

via: tvxs.gr