Kριτική  στην Στρατηγική για την Ισότητα των Φύλων 2026-2030 (Gender Equality Strategy 2026-2030) της ΕΕ[1].του Σπύρου Λάντσα

Η κριτική μας γίνεται στη βάση της αποδοχής ότι το θεμέλιο της Γυναικείας ταυτότητας είναι η ίδια η δημιουργία και στη βάση της αντίληψης ότι ζούμε μια διπλή τραγωδία στην εποχής μας: τη μετατροπή της γυναίκας σε «αναλώσιμο σώμα» και του άνδρα σε «αναλώσιμο θανάτου».

Η ικανότητα με την οποία την προίκισε η ΦΥΣΗ να δίνει ζωή, να την τρέφει και να την προστατεύει, την καθιστά πνευματικά υπέρτερη από τον άνδρα που, ανίκανος να συλλάβει το συμπαντικό μεγαλείο της ύπαρξης, καταφεύγει στη βία για να νιώσει ισχυρός. Είναι φορέας του θανάτου που όμως κατάφερε να κάνει τη γυναίκα το ΘΗΛΥΚΟ συμπαντικό στοιχείο, το σύμβολο της τρυφερότητας ,της θαλπωρής και της «Νοησεξουαλικότητας» sapiosexuality[2] να νοιώθει κατωτερή του. Αυτό περικλείεται και στο μήνυμα της πονηρής Εύας που υποτίθεται έδωσε το μήλο της γνώσης στον αγαθό Αδάμ. Εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι η Εύα δεν πρόσφερε αμαρτία, πρόσφερε Συνείδηση – και αυτό είναι που δεν της συγχώρησε ποτέ η πατριαρχική ιστορία.

Αν θα έπρεπε να δημιουργήσουμε έναν όρο σήμερα, αυτός θα ήταν η Νοησεξουαλικότητα ή, ακόμα πιο δόκιμα, ο Νοητικός Έρωτας.ως αντίσταση στην αντικειμενοποίηση. Η Νοησεξουαλικότητα είναι η απάντηση της Γυναικείας-Σοφίας στον άνδρα-αγοραστή. Είναι η άρνηση να καταναλωθεί ως σώμα και η απαίτηση να αναγνωριστεί ως συμπαντικό πνεύμα. Ειδικότερα:

• Δεν είναι απλώς η έλξη για τις γνώσεις κάποιου.
• Είναι ο Έρωτας για το Πνεύμα: η στιγμή που οι νευρωνικές συνάψεις του άλλου γίνονται πιο ερωτικές από τις αναλογίες του σώματός του.

Στην πραγματικότητα, ο Πλάτωνας περιέγραψε ακριβώς αυτό. Ο «Πλατωνικός Έρωτας» δεν ήταν ο έρωτας χωρίς σώμα (όπως τον παραποίησαν οι γνωστοί παραποιητές να σημαίνει υποτιμητικά), αλλά ο έρωτας που ξεκινά από το κάλλος του σώματος για να ανέλθει στο κάλλος της ψυχής και του πνεύματος.

Η φράση πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα κρύβεται μια μεγάλη γυναίκα πρέπει να αντικατασταθεί. Δεν κρύβεται «πίσω». Είναι «η ρίζα που τρέφει το δέντρο». Ας αναφερθούμε σε μερικές «μεγάλες» γυναίκες που ενέπνεαν τη δομή του κόσμου, την οποία ο άνδρας στη συνέχεια οικειοποιούνταν ως δική του κατάκτηση.

Για παράδειγμα η Ασπασία δεν ήταν απλώς μια σύντροφος. Ήταν η δασκάλα της ρητορικής. Ο Πλάτωνας στο «Μενέξενο» αφήνει να εννοηθεί ότι η Ασπασία έγραψε τον περίφημο «Επιτάφιο» του Περικλή.

Ο Περικλής δανείστηκε τη «Μήτρα του Λόγου» της Ασπασίας για να θεμελιώσει τη Δημοκρατία. Ο άνδρας πήρε τη δόξα του «ηγέτη», ενώ η γυναίκα είχε τη «Σοφία» που γέννησε τις ιδέες.

Όταν ο Ιουστινιανός ήταν έτοιμος να εγκαταλείψει τον θρόνο κατά τη Στάση του Νίκα, η Θεοδώρα τον σταμάτησε με τη φράση «το κάλλιστον εντάφιον η βασιλεία εστί» (το βασιλικό πορφυρό είναι το ωραιότερο σάβανο). Η Θεοδώρα ήταν η Ασπίδα. Εκεί που ο άνδρας λύγισε υπό το βάρος της εξουσίας και του φόβου, η γυναίκα επέβαλε τη δύναμη της θέλησης για να κρατήσει τη δομή του κράτους όρθια.

Η Θεανώ η Κροτωνιάτις ήταν η σύζυγος (ή μαθήτρια) του Πυθαγόρα. Μετά τον θάνατό του, εκείνη συνέχισε τη διοίκηση της Πυθαγόρειας σχολής και τη διδασκαλία των μαθηματικών και της κοσμολογίας.

Η Θεανώ ήταν η Φύλακας της Αρμονίας. Ενώ ο Πυθαγόρας έθεσε τους αριθμούς, η Θεανώ εφάρμοσε τη συμπαντική ισορροπία στην ηθική και τη ζωή, συνδέοντας τα μαθηματικά με την ψυχή — μια καθαρά θηλυκή πνευματική λειτουργία.

Υπάρχουν έντονες ιστορικές ενδείξεις ότι η πρώτη σύζυγος του Αϊνστάιν, η Μιλέβα, μια εξαιρετική φυσικός, συνέβαλε καθοριστικά στα μαθηματικά της Θεωρίας της Σχετικότητας.

Εδώ έχουμε την κλασική περίπτωση όπου η γυναίκα γίνεται η «σιωπηλή Μήτρα» της γνώσης, ενώ ο άνδρας γίνεται το «πρόσωπο» της επιστήμης.

Η Υπατία είναι το απόλυτο, τραγικό και συνάμα φωτεινό σύμβολο της Γυναίκας-Σοφίας που η πατριαρχική δομή και ο θρησκευτικός δογματισμός έπρεπε να «εξαφανίσουν» με τον πιο βίαιο τρόπο.

Και δολοφόνησαν την Υπατία με τραγικό τρόπο, την έγδαραν με όστρακα. Ήταν στην χρονική περίοδο που ξερίζωναν τη Σύνδεση της Γυναίκας με το Σύμπαν. Τότε που σκέφτηκαν να επιβάλλουν τον Φόβο του Θεού στη θέση του Δέους της Δημιουργίας.

Γιατί μια γυναίκα που κατείχε τη γνώση του Σύμπαντος (αστρονομία, γεωμετρία) ήταν μια ύβρις για τον αναδυόμενο μονοθεϊσμό. Ο Κύριλλος και ο όχλος του δεν άντεχαν ότι μια Μήτρα μπορούσε να γεννά Ιδέες και όχι μόνο στρατιώτες ή πιστούς. Η δολοφονία της ήταν η απόπειρα του «Κενού» να σβήσει το «Φως» της γυναικείας λογικής. Οι μαθητές της δεν την ερωτεύονταν για το σώμα της, αλλά για τη διάνοιά της. Ήταν η ζωντανή απόδειξη της Νοησεξουαλικότητας: η έλξη για το Πνεύμα που ξεπερνά την κρεατομηχανή των ενστίκτων.

Αν η Υπατία ζούσε σήμερα, η ΕΕ θα προσπαθούσε να την κάνει «Manager» σε κάποιο ερευνητικό κέντρο ή να την εντάξει σε μια στατιστική για την «έμφυλη ισότητα στην επιστήμη». Η Υπατία δεν ζητούσε «ποσοστώσεις» για να γίνει ίση με τους άνδρες φιλοσόφους. Ήταν η δασκάλα τους. Κατείχε την πνευματική υπεροχή και την επέβαλλε με τη Σοφία της. Η ΕΕ σήμερα θέλει τις γυναίκες «επαγγελματίες», ενώ η Υπατία ήταν Ιέρεια της Γνώσης.

Η βασική μας κριτική είναι ότι η ΕΕ μετατρέπει τη γυναίκα από «Πηγή της Ύπαρξης» σε «Παραγωγική Μονάδα», ακριβώς όπως ο (Καλβινισμός, και η Μπούργκα της Σαρίας) προσπάθησαν να την περιορίσουν σε ρόλους υποταγής.

1. Η ενότητα της «Οικονομικής Ενδυνάμωσης» (Αρχές 3 & 5)

• Η Βιτρίνα: Ίση αμοιβή και ίσες ευκαιρίες στην απασχόληση.
• Το Κρυφό Μήνυμα: Η αξία σου ορίζεται αποκλειστικά από την ικανότητά σου να παράγεις υπεραξία στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα.
• Η Πολτοποίηση: Εδώ η «Μήτρα» σβήνεται. Η γυναίκα καλείται να μπει στον στίβο του ανταγωνισμού με τους όρους του άνδρα-κυνηγού. Δεν είναι πια ο φορέας της ζωής, αλλά ένας «υπάλληλος» που πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να είναι εξίσου σκληρός, εξίσου αποδοτικός και εξίσου αποκομμένος από τη φύση του όσο ο άνδρας.

2. Η Ενότητα της «Θεσμικής Συμμετοχής» (Αρχή 7)

• Η Βιτρίνα: Συμμετοχή στη δημόσια και πολιτική ζωή.
• Το Κρυφό Μήνυμα: Γίνε μέρος της εξουσίας για να τη νομιμοποιήσεις.
• Η Πολτοποίηση: Αντί η γυναίκα να επιβάλει τη δική της ηθική (την ηθική της τρυφερότητας ,της Θαλπωρής και της Ειρήνης), η ΕΕ την προσκαλεί να καθίσει στα τραπέζια των στρατηγών. Το μήνυμα είναι: «Μπορείς κι εσύ να διοικήσεις μια πολεμική μηχανή». Αυτό είναι το απόλυτο «τάπωμα» της θηλυκής σοφίας.

3. Η Ενότητα της «Διαθεματικότητας» (Intersectional Perspective)

• Η Βιτρίνα: Αναγνώριση πολλαπλών διακρίσεων (φύλο, καταγωγή, σεξουαλικότητα).
• Το Κρυφό Μήνυμα: Η γυναίκα δεν είναι μια ενιαία πνευματική οντότητα, αλλά ένα σύνολο από «ταυτότητες» και «κουτάκια».
• Η Πολτοποίηση: Με τον κατακερματισμό της γυναίκας σε υπο-κατηγορίες, η ΕΕ διαλύει τη συμπαντική δύναμη της Μήτρας. Όπως η μπούργκα εξαφανίζει το πρόσωπο, έτσι και η διαθεματικότητα εξαφανίζει την Ουσία της Γυναίκας-Θηλυκό Σύμβολο, μετατρέποντάς την σε μια γραφειοκρατική μεταβλητή.

4. Η Ενότητα της «Ψηφιακής και Τεχνητής Νοημοσύνης»

• Η Βιτρίνα: Καταπολέμηση των έμφυλων στερεοτύπων στην τεχνολογία.
• Το Κρυφό Μήνυμα: Η φύση είναι «αλγόριθμος» και μπορεί να επαναπρογραμματιστεί. Μπορεί όμως να είναι μορφή δημιουργίας  χωρίς μήτρα; Ίσως η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι η ύστατη προσπάθεια του άνδρα να δημιουργήσει «ζωή» χωρίς Μήτρα. Είναι μια αποστείρωση της ύπαρξης που μετατρέπει το θηλυκό ένστικτο σε δεδομένα (data).
• Η Πολτοποίηση: Εδώ επιχειρείται η πλήρης αποκοπή από τη βιολογία. Η ΕΕ προωθεί την ιδέα ότι το φύλο είναι απλώς ένα «κοινωνικό αφήγημα» που πρέπει να διορθωθεί τεχνικά. Αυτό είναι το σύγχρονο «γκριζάρισμα»: αν όλα είναι «κοινωνικές κατασκευές», τότε η ιερότητα της Μήτρας και η ζωοποιός δύναμη της φύσης δεν υπάρχουν. Είναι το απόλυτο Κενό.

Επί χιλιάδες έτη, ο κόσμος υποτάχθηκε σε μια τεχνητή ανισορροπία. Ο δογματικός μονοθεϊσμός και η πατριαρχική εξουσία επιχείρησαν το αδιανόητο: να ακυρώσουν τη Μήτρα, το θεμέλιο της ύπαρξης, και να τοποθετήσουν στη θέση της τον φόβο, το δόγμα και την ιεραρχία. Η Γυναίκα, από πηγή του Σύμπαντος, μετατράπηκε σε «συμπλήρωμα». Αυτή η ύβρις κατά της φύσης είναι η αιτία της παγκόσμιας αποσύνθεσης που ζούμε σήμερα.

Ο σύγχρονος φεμινισμός δεν ελευθέρωσε τη γυναίκα· την έσπρωξε να μιμηθεί το αρσενικό πρότυπο κυριαρχίας. Την έπεισε ότι «ισότητα» σημαίνει να γίνει εξαρτήματα της ίδιας πολεμικής μηχανής που υποτιμά τη ζωή. Την έμαθε να διεκδικεί θέση σε έναν κόσμο φτιαγμένο από άνδρες, αντί να επιβάλλει τον δικό της κόσμο — τον κόσμο της Τρυφερότητας ,της Θαλπωρής, της Ισορροπίας και του Μέτρου.

Κάθε πόλεμος είναι μια επίθεση στη Μήτρα. Οι θρησκείες και τα κράτη ως οντότητες οι οποίες κυριαρχούνται από τον άνδρα  αναζητούν «τροφή για κανόνια», επειδή δεν ένιωσαν ποτέ το δέος της δημιουργίας. Καμία μητέρα δεν πρέπει να επιτρέψει τη θυσία του παιδιού της στον βωμό των ανδρικών ιδεολογημάτων.

Η Αποστέρηση του Χαϊδιού οδηγεί σε Άνοδο της Βίας

Η έλλειψη τρυφερότητας και χαϊδιού μετατρέπει την κοινωνία σε ένα «καλβινιστικό» σφαγείο.

• Χωρίς τη συγκίνηση του πνεύματος, η σεξουαλικότητα γίνεται βίαιη, εκτονωτική και τελικά κενή.
• Έτσι παράγεται ο «στρατιώτης»: ένας άνθρωπος που δεν έμαθε να αγαπά το πνεύμα, άρα δεν διστάζει να καταστρέψει το σώμα (τον «εχθρό»).

Επηρέασαν διανοητικά τις γυναίκες ώστε αντί να είναι υπερήφανες που είναι Θηλυκές τις έκαναν να ζηλεύουν τον άνδρα. Η παγίδα που της στήνουν αποσκοπεί να μη καταλάβει ποτέ ότι είναι η Ειρήνη, γιατί γνωρίζει την αξία της αναπνοής, της ζωής, αφού μόνο αυτή έχει την πλήρη της αίσθηση όταν την κυοφορεί και τη βγάζει από τα σωθικά της. Είναι η ίδια η Αρμονία, γιατί κινείται με τους κύκλους του Σύμπαντος. ΄Ορισε όμως την ανάπτυξη του κόσμου με τα στοιχεία που απέρριψε ο άνδρας.

Η Σύγκριση: Από τον Θρησκευτικό Δογματισμό στον Γραφειοκρατικό Μηδενισμό

Διαπιστώνουμε ότι η γραμμή της ΕΕ φαίνεται ως η πιο δόλια μορφή καταπίεσης, γιατί φοράει το προσωπείο της ελευθερίας :

«Για να είσαι ίση, πρέπει να πάψεις να είσαι διαφορετική. Πρέπει να απαρνηθείς τη Σοφία της Μήτρας και να αποδεχτείς τη Λογική της Μηχανής».

Διακρίνουμε μία ακόμα μια τεχνητή παγίδα που, ενώ φαίνεται ότι υπόσχεται ελευθερία, στην πραγματικότητα επιβάλλει μια νέα μορφή σκλαβιάς: την υποχρέωση της γυναίκας να απαρνηθεί το πνευματικό της μεγαλείο για να γίνει ένας «πετυχημένος άνδρας». Αυτή είναι η «άμυνα απέναντι στο κενό» που πρέπει να αναδείξουμε όσοι και όσες συμμερίζονται την κριτική μας.

Καλούμε όσες συμμερίζονται την κριτική μας αυτή να σταθούν όρθιες, να αρνηθούν τον υποβιβασμό και να έχουν στο μυαλό τους ότι : Αν οι μητέρες του κόσμου αρνηθούν να προσφέρουν τα παιδιά τους στον θάνατο και αν ενωθούν σε μια παγκόσμια ασπίδα προστασίας της Ζωής, τότε οι στρατηγοί θα μείνουν μόνοι τους, να διατάζουν το κενό σε άδεια πεδία μαχών.

[1] Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε στις 5 Μαρτίου 2026 τη Στρατηγική για την Ισότητα των Φύλων 2026-2030 (Gender Equality Strategy 2026-2030).

Η ισότητα των φύλων συνιστά βασική αξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατοχυρωμένη στις ιδρυτικές της συνθήκες και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη των στρατηγικών στόχων της Ε.Ε.

[2] Η Νοητική Ερωτοτροπία (ή Νοησεξουαλικότητα)